Dharma.OS
Dharma.OS
योनहृष्यतिनद्वेष्टिनशोचतिनकाङ्क्षति।शुभाशुभपरित्यागीभक्ितमान्यःसमेप्रियः।।12.17।।
yo na hṛiṣhyati na dveṣhṭi na śhochati na kāṅkṣhati śhubhāśhubha-parityāgī bhaktimān yaḥ sa me priyaḥ
संस्कृत शब्दों को तोड़कर सरल उच्चारण सीखें, धीमी गति में सुनें और अपना उच्चारण परखें
।।12.17।।जो न कभी हर्षित होता है, न द्वेष करता है, न शोक करता है, न कामना करता है और जो शुभ-अशुभ कर्मोंमें राग-द्वेषका त्यागी है, वह भक्तिमान् मनुष्य मुझे प्रिय है।
He who neither delights nor hates, nor grieves nor craves; who has renounced both the good and the bad results [of actions] and is full of devotion [to Me]—he is dear to Me.
सम्पूर्ण दर्शनों का एकीकृत निचोड़
१. प्रसंग एवं ऐतिहासिक पृष्ठभूमि (भक्तियोग - अध्याय 12, श्लोक 17): यह श्लोक कुरुक्षेत्र के युगांतकारी धर्मयुद्ध में श्री कृष्ण द्वारा उच्चारित किया गया है। भक्तियोग के अन्तर्गत सगुण-निर्गुण उपासना का समन्वय और प्रिय भक्त के दिव्य लक्षण। २. तत्त्व मीमांसा एवं दार्शनिक विश्लेषण: इस श्लोक में चेतना (Pure Consciousness), कर्म (Action), और समत्व (Equanimity) का गहरा समन्वय है। जो किसी से द्वेष नहीं करता, जो सबका मित्र और करुणामय है, सुख-दुख में सम है — वही भक्त भगवान को अतिशय प्रिय है। ३. मनोवैज्ञानिक विश्लेषण एवं आंतरिक रूपांतरण: संवेदना, क्षमाशीलता और भावनात्मक समरसता ही उच्च कोटि के व्यक्तित्व की सच्ची पहचान है। आधुनिक मनोविज्ञान के अनुसार मानव की ९०% चिंताएं भविष्य के अनिश्चित परिणामों के डर से उत्पन्न होती हैं। यह श्लोक मनुष्य को मानसिक बिखराव (Cognitive Overload) से निकालकर वर्तमान क्षण की अखण्ड एकाग्रता (Flow State) में स्थापित करता है। ४. सर्वसम्मत समन्वय: चाहे अद्वैत का ज्ञान-मार्ग हो, विशिष्टाद्वैत का शरणागति-मार्ग हो, या द्वैत का भक्ति-मार्ग — सभी आचार्य एक स्वर में स्वीकार करते हैं कि यह श्लोक साधक को अज्ञान के अन्धकार से निकालकर अमरत्व के प्रकाश की ओर ले जाने वाला दिव्य मन्त्र है।
अध्याय 12, श्लोक 17 का दैनिक जीवन सूत्र: अपने चित्त को समता में स्थापित करें और फल की चिंता छोड़कर वर्तमान कर्तव्य को १००% उत्कृष्टता से पूर्ण करें।